
Co to jest rwa barkowa?
Rwa barkowa (radikulopatia szyjna) to zespół objawów neurologicznych wynikających z ucisku, podrażnienia lub stanu zapalnego korzeni nerwowych wychodzących z odcinka szyjnego kręgosłupa. Ból ma charakter promieniujący – rozpoczyna się w obrębie szyi i może obejmować bark, ramię, przedramię, a nawet palce dłoni. W zależności od poziomu uszkodzenia (np. C5, C6, C7) objawy mogą różnić się lokalizacją i nasileniem.
Najczęstszą przyczyną jest dyskopatia szyjna, czyli przemieszczenie jądra miażdżystego krążka międzykręgowego, które powoduje mechaniczny ucisk nerwu. Z wiekiem dochodzi również do zmian zwyrodnieniowych – tworzenia osteofitów i zwężenia otworów międzykręgowych, przez które przechodzą nerwy. Rwa barkowa nie jest samodzielną chorobą, lecz objawem problemu strukturalnego w kręgosłupie szyjnym. W praktyce klinicznej jest to jedna z najczęstszych przyczyn bólu szyi u osób w wieku 30–60 lat.
Objawy
Objawy rwy barkowej mają charakter zarówno bólowy, jak i neurologiczny. Najbardziej charakterystyczny jest jednostronny, ostry lub piekący ból promieniujący wzdłuż kończyny górnej. Pacjenci często opisują go jako „prąd”, „przeszycie” lub „ciągnięcie”. Ból może nasilać się przy pochylaniu głowy, odchylaniu jej do tyłu lub przy kaszlu.
Poza bólem mogą pojawić się zaburzenia czucia – drętwienie, mrowienie lub uczucie „przebiegania mrówek”. W bardziej zaawansowanych przypadkach dochodzi do osłabienia siły mięśniowej, np. trudności w unoszeniu ręki, chwytaniu przedmiotów czy utrzymaniu kubka. Wystąpienie niedowładu jest sygnałem alarmowym wymagającym pilnej konsultacji.
Ważne jest różnicowanie rwy barkowej z zespołem bolesnego barku, neuropatią obwodową czy zespołem cieśni nadgarstka. Dokładna lokalizacja objawów oraz badanie neurologiczne pozwalają określić poziom uszkodzenia korzenia nerwowego.

Diagnostyka
Diagnostyka rwy barkowej opiera się na dokładnym wywiadzie i badaniu neurologicznym. Lekarz ocenia zakres ruchów szyi, siłę mięśniową, odruchy ścięgniste oraz czucie w obrębie kończyny górnej. Charakterystyczne jest nasilenie bólu przy tzw. próbie Spurlinga (ucisk głowy w pozycji wyprostu i rotacji).
Badania obrazowe są kluczowe w potwierdzeniu rozpoznania. Rezonans magnetyczny (MRI) umożliwia ocenę krążków międzykręgowych, ucisku na korzenie nerwowe oraz ewentualnego zwężenia kanału kręgowego. RTG pozwala ocenić zmiany zwyrodnieniowe, ale nie pokazuje tkanek miękkich. W wybranych przypadkach wykonuje się tomografię komputerową (CT) lub elektromiografię (EMG), która ocenia funkcję nerwów.
Wczesna diagnostyka zmniejsza ryzyko przewlekłego uszkodzenia nerwu i trwałego niedowładu.
Leczenie farmakologiczne
Farmakoterapia w rwie barkowej ma na celu zmniejszenie bólu, stanu zapalnego oraz napięcia mięśniowego. Najczęściej stosuje się NLPZ, które ograniczają reakcję zapalną wokół uciśniętego nerwu. Leczenie powinno być krótkotrwałe i prowadzone pod kontrolą lekarza, zwłaszcza u osób z chorobą wrzodową, nadciśnieniem czy chorobami serca.
W przypadku silnego bólu można czasowo zastosować tramadol lub – w wyjątkowych sytuacjach – krótką terapię glikokortykosteroidami. Jeśli dominuje ból neuropatyczny (pieczenie, mrowienie), skuteczne bywają pregabalina lub gabapentyna.
Należy pamiętać, że same leki nie eliminują przyczyny ucisku. Ich rolą jest umożliwienie pacjentowi rozpoczęcia rehabilitacji poprzez zmniejszenie bólu do poziomu tolerowanego.
Tabela – leki stosowane w rwie barkowej (Polska)
| Grupa leków | Wskazania | Substancje czynne | Preparaty handlowe (PL) |
|---|---|---|---|
| NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne | ból, stan zapalny | Ibuprofen, Naproksen, Diklofenak, Meloksykam | Ibuprom®, Nurofen®, Apo-Napro®, Voltaren®, Olfen®, Movalis® |
| Leki przeciwbólowe nieopioidowe | łagodny ból | Paracetamol | Apap®, Panadol®, Paracetamol Polfa® |
| Leki rozluźniające mięśnie | napięcie mięśniowe | Tizanidyna, Tolperyzon | Sirdalud®, Mydocalm® |
| Leki opioidowe (krótkotrwale) | silny ból | Tramadol | Tramal®, Poltram® |
| Leki wspomagające (neuropatyczne) | ból neuropatyczny | Pregabalina, Gabapentyna | Lyrica®, Neurontin® |
| Glikokortykosteroidy | silny stan zapalny, brak poprawy po NLPZ | Metyloprednizolon, dexametazon | Medrol® Dexaven |
Leczenie niefarmakologiczne
Rehabilitacja jest najważniejszym elementem terapii rwy barkowej. Celem jest zmniejszenie ucisku na nerw, poprawa stabilizacji kręgosłupa szyjnego oraz przywrócenie prawidłowej biomechaniki ruchu.
Program rehabilitacji obejmuje ćwiczenia wzmacniające mięśnie głębokie szyi i obręczy barkowej, ćwiczenia rozciągające oraz korekcję postawy. Terapia manualna może zmniejszyć napięcie mięśniowe i poprawić ruchomość stawów międzykręgowych. Wspomagająco stosuje się zabiegi fizykalne – TENS, ultradźwięki, laseroterapię czy krioterapię.
Kluczowa jest regularność i indywidualne dopasowanie programu ćwiczeń. Samodzielne, nieprawidłowo wykonywane ćwiczenia mogą nasilić objawy.
Leczenie chirurgiczne
Leczenie operacyjne jest ostatecznością. Rozważa się je, gdy przez 6–12 tygodni nie uzyskano poprawy mimo leczenia zachowawczego lub gdy pojawiają się narastające objawy neurologiczne.
Najczęściej wykonywaną procedurą jest mikrodiscektomia szyjna – usunięcie fragmentu krążka międzykręgowego uciskającego nerw. W przypadku niestabilności kręgosłupa może być konieczna stabilizacja (np. implant międzytrzonowy).
Nowoczesne techniki małoinwazyjne skracają czas hospitalizacji i przyspieszają powrót do aktywności, jednak każda operacja niesie ryzyko powikłań, dlatego decyzja musi być dobrze przemyślana.
Profilaktyka i styl życia
Profilaktyka rwy barkowej opiera się na ergonomii i aktywności fizycznej. Długotrwałe pochylanie głowy nad komputerem lub telefonem powoduje przeciążenie kręgosłupa szyjnego. Monitor powinien znajdować się na wysokości oczu, a przerwy w pracy należy robić co 45–60 minut.
Wzmacnianie mięśni pleców, karku i brzucha poprawia stabilizację kręgosłupa. Utrzymywanie prawidłowej masy ciała zmniejsza obciążenie struktur kostnych. Warto również zadbać o odpowiednią poduszkę ortopedyczną, która utrzymuje fizjologiczne ustawienie szyi podczas snu.

✅ Jak stosować leki
- NLPZ – przyjmuj regularnie przez kilka dni, nie dłużej niż zaleci lekarz.
- Leki rozluźniające mięśnie – zwykle wieczorem, mogą powodować senność.
- Leki przeciwbólowe – stosuj doraźnie przy nasilonym bólu.
- Leki neuropatyczne – przy przewlekłym bólu, zgodnie z zaleceniem specjalisty.
🧾 Kiedy zgłosić się do lekarza
- Ból utrzymuje się >2 tygodnie mimo leczenia.
- Występuje nasilone drętwienie lub osłabienie ręki.
- Objawy uniemożliwiają codzienne funkcjonowanie.
- Pojawia się nagła utrata siły mięśniowej.
🏋️♂️ Ćwiczenia i profilaktyka
- Delikatne rozciąganie szyi i barków.
- Ćwiczenia wzmacniające mięśnie karku i obręczy barkowej.
- Unikanie długotrwałej pracy przy komputerze bez przerw.
- Ergonomiczne ustawienie stanowiska pracy.
Podsumowanie
Rwa barkowa (radikulopatia szyjna) to schorzenie wynikające z ucisku lub podrażnienia korzeni nerwowych w odcinku szyjnym kręgosłupa. Objawia się bólem promieniującym z szyi do barku i ręki, któremu mogą towarzyszyć drętwienie, mrowienie oraz osłabienie siły mięśniowej. Najczęstszą przyczyną są zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatia szyjna, choć istotną rolę odgrywają także przeciążenia oraz długotrwała praca w nieprawidłowej pozycji.
Skuteczne leczenie wymaga podejścia kompleksowego. Farmakoterapia pomaga opanować ból i stan zapalny, ale kluczową rolę odgrywa rehabilitacja – odpowiednio dobrane ćwiczenia, terapia manualna oraz korekta postawy. W większości przypadków leczenie zachowawcze przynosi poprawę w ciągu kilku tygodni. Operacja jest rozważana jedynie w sytuacjach, gdy dochodzi do utrzymującego się silnego bólu lub narastających objawów neurologicznych.
Najważniejsze jest wczesne rozpoznanie oraz konsekwentna praca nad przyczyną problemu, a nie tylko nad jego objawami. Ergonomia pracy, regularna aktywność fizyczna i dbanie o kręgosłup szyjny znacząco zmniejszają ryzyko nawrotów.
Materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. W przypadku nasilonych objawów lub osłabienia siły mięśniowej konieczna jest pilna ocena specjalisty.
FAQ – najczęstsze pytania o rwę barkową
1. Co to jest rwa barkowa?
Rwa barkowa (radikulopatia szyjna) to zespół objawów spowodowanych uciskiem korzeni nerwowych w odcinku szyjnym kręgosłupa. Objawia się bólem promieniującym z szyi do barku i ręki.
2. Jak odróżnić rwę barkową od „zwykłego” bólu barku?
W rwie barkowej ból często promieniuje do dłoni i towarzyszy mu drętwienie lub mrowienie. W zespole bolesnego barku ból zwykle ogranicza się do stawu barkowego i nasila się przy ruchu ramienia.
3. Jak długo trwa rwa barkowa?
W wielu przypadkach objawy ustępują w ciągu 4–8 tygodni przy odpowiednim leczeniu. U części pacjentów dolegliwości mogą mieć charakter przewlekły.
4. Czy rwa barkowa może ustąpić samoistnie?
Tak, w łagodnych przypadkach objawy mogą się wyciszyć, jednak bez zmiany nawyków i rehabilitacji istnieje ryzyko nawrotów.
5. Jakie są najczęstsze przyczyny rwy barkowej?
Dyskopatia szyjna, zmiany zwyrodnieniowe, przeciążenia, urazy oraz długotrwała praca w nieprawidłowej pozycji.
6. Czy rwa barkowa jest groźna?
Sama w sobie nie zagraża życiu, ale nieleczona może prowadzić do przewlekłego bólu i osłabienia mięśni.
7. Kiedy zgłosić się pilnie do lekarza?
Gdy pojawia się nagłe osłabienie ręki, postępujący niedowład, silne zaburzenia czucia lub brak poprawy mimo leczenia.
8. Czy rezonans magnetyczny jest konieczny?
MRI jest najdokładniejszym badaniem oceniającym ucisk nerwu, ale nie zawsze jest potrzebny na początku leczenia.
9. Jakie leki pomagają na rwę barkową?
Najczęściej NLPZ (np. ibuprofen), leki rozluźniające mięśnie oraz – w przypadku bólu neuropatycznego – pregabalina lub gabapentyna.
10. Czy maści przeciwbólowe są skuteczne?
Mogą przynieść krótkotrwałą ulgę, ale nie eliminują przyczyny ucisku nerwu.
11. Czy fizjoterapia jest konieczna?
Tak, rehabilitacja jest kluczowa w leczeniu i zapobieganiu nawrotom.
12. Czy można ćwiczyć przy rwie barkowej?
Tak, ale ćwiczenia powinny być dobrane przez fizjoterapeutę i wykonywane bez nasilania bólu.
13. Czy operacja jest często potrzebna?
Nie. Większość przypadków leczy się zachowawczo. Operacja jest rozważana przy braku poprawy lub nasilonych objawach neurologicznych.
14. Czy praca przy komputerze może powodować rwę barkową?
Tak, długotrwałe siedzenie w nieprawidłowej pozycji sprzyja przeciążeniom kręgosłupa szyjnego.
15. Jak zapobiegać rwie barkowej?
Dbać o ergonomię pracy, regularnie ćwiczyć, robić przerwy przy komputerze i wzmacniać mięśnie szyi oraz pleców.
Źródła
North American Spine Society (NASS) – Clinical Guidelines for Cervical Radiculopathy
https://www.spine.org/Research-Clinical-Care/Quality-Improvement/Clinical-Guidelines
American Academy of Orthopaedic Surgeons (AAOS) – Cervical Radiculopathy (Pinched Nerve)
https://orthoinfo.aaos.org/en/diseases–conditions/cervical-radiculopathy-pinched-nerve/
Polskie Towarzystwo Neurologiczne (PTN) – Rekomendacje dotyczące leczenia zespołów korzeniowych kręgosłupa
https://ptneuro.pl
Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Traumatologiczne (PTOiTr) – Wytyczne dotyczące leczenia chorób kręgosłupa
https://ptoitr.pl
Przeczytaj również:
1 Leczenie rwy barkowej objawy, przyczyny i skuteczne leczenie bólu promieniującego do ręki





















