Asmenol to lek stosowany w astmie. Zawiera montelukast – antagonista receptora leukotrienowego.

Asmenol jest lekiem przeciwastmatycznym, którego substancją czynną jest montelukast. Należy do grupy antagonistów receptora leukotrienowego (LTRA). Stosowany jest w leczeniu astmy oskrzelowej, zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym oraz w łagodzeniu objawów sezonowego i całorocznego alergicznego nieżytu nosa. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych i tabletek do rozgryzania i żucia, co pozwala na stosowanie zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
Charakterystyka leku
- Substancja czynna: Montelukastum.
- Dostępne dawki: 4 mg (tabletki do żucia dla dzieci), 5 mg (tabletki do żucia dla młodzieży), 10 mg (tabletki powlekane dla dorosłych).
- Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane, tabletki do żucia.
- Podmiot odpowiedzialny: Polpharma S.A.
- Grupa ATC: R03DC03 – antagoniści receptora leukotrienowego.
Wskazania terapeutyczne
- Astma oskrzelowa: leczenie wspomagające u pacjentów, u których stosowanie glikokortykosteroidów wziewnych nie zapewnia pełnej kontroli objawów.
- Zapobieganie skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym.
- Alergiczny nieżyt nosa (sezonowy i całoroczny): łagodzenie objawów u dorosłych i dzieci.
Mechanizm działania
Montelukast jest antagonistą receptora leukotrienowego (CysLT1).
- Leukotrieny to mediatory zapalne odpowiedzialne za skurcz oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i zwiększoną produkcję śluzu.
- Blokując receptor CysLT1, montelukast zmniejsza stan zapalny w drogach oddechowych, redukuje objawy astmy i poprawia drożność oskrzeli.
- Efekt: lepsza kontrola astmy i zmniejszenie objawów alergii.
Dawkowanie i sposób stosowania
- Dorośli i młodzież ≥15 lat: 10 mg raz na dobę wieczorem.
- Dzieci 6–14 lat: 5 mg raz na dobę wieczorem (tabletki do żucia).
- Dzieci 2–5 lat: 4 mg raz na dobę wieczorem (tabletki do żucia).
- Lek należy przyjmować regularnie, niezależnie od posiłków.
- Nie stosuje się w ostrych napadach astmy – w takich przypadkach konieczne są leki doraźne (np. β2‑mimetyki wziewne).
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
- Nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze.
- Ostrożność u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi – zgłaszano przypadki zmian nastroju, depresji, myśli samobójczych.
- Nie stosować jako jedynego leku w ciężkiej astmie.
- Konieczne monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa podczas długotrwałego leczenia.
Działania niepożądane
Najczęstsze: bóle brzucha, biegunka, gorączka, bóle głowy.
Rzadziej: senność, bezsenność, wysypka, reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: zaburzenia psychiczne (niepokój, agresja, depresja), reakcje anafilaktyczne.
Dostępność i refundacja w Polsce
- Asmenol 10 mg (28 tabl.) – cena ok. 20–30 zł.
- Asmenol 5 mg (28 tabl.) – cena ok. 15–25 zł.
- Asmenol 4 mg (28 tabl.) – cena ok. 12–20 zł.
- Lek jest refundowany w leczeniu astmy i alergicznego nieżytu nosa.
FAQ – Asmenol
1. Co to jest Asmenol?
Lek przeciwastmatyczny zawierający montelukast, antagonista receptora leukotrienowego.
2. Jak działa Asmenol?
Blokuje receptory leukotrienowe, zmniejszając stan zapalny i skurcz oskrzeli.
3. Kiedy stosuje się Asmenol?
W astmie, alergicznym nieżycie nosa i w zapobieganiu skurczowi oskrzeli po wysiłku.
4. Jak przyjmować Asmenol?
Raz dziennie wieczorem, dawka zależna od wieku.
5. Czy Asmenol działa doraźnie?
Nie – nie stosuje się go w ostrych napadach astmy.
6. Jakie są przeciwwskazania?
Nadwrażliwość na lek, ostrożność przy zaburzeniach psychicznych.
7. Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?
Najczęściej bóle brzucha, bóle głowy; rzadziej zaburzenia nastroju.
8. Czy Asmenol jest refundowany?
Tak – w leczeniu astmy i alergicznego nieżytu nosa.
9. Czy można stosować Asmenol u dzieci?
Tak – dostępne dawki 4 mg i 5 mg dla dzieci.
10. Jak długo stosować Asmenol?
Długotrwale – zgodnie z zaleceniem lekarza.
Podsumowanie
Asmenol jest skutecznym lekiem wspomagającym leczenie astmy i alergicznego nieżytu nosa. Dzięki blokowaniu receptorów leukotrienowych zmniejsza stan zapalny w drogach oddechowych, poprawia kontrolę objawów i jakość życia pacjentów. Leczenie wymaga regularności i kontroli lekarskiej, a pacjent powinien być świadomy możliwych działań niepożądanych.






